Tag Archives: Sinesmenak

ORAIN DA ZURE GARAIA

“Zeren zain zaude? Kasu egin zure barruari. Zenbat eta gehiago itxaron, 

orduan eta zailagoa egingo zaizu benetako bidea bilatzea.” Walt Whitman

Orain da garaia zure barrua ezagutu, adierazten dizunari kasu egin eta martxan jartzeko. Horixe da eskaintzen dudan “orain da zure garaia” ikastaro edo programaren oinarria. Berdin du non zauden, nondik zatozen, zeintzuk izan diren zure zailtasunak edo zein sinesmenen arabera jokatu duzun orain arte. Hemendik aurrera balio duen bakarra da nora eta nola joan nahi duzun, baita nolakoa izan nahi duzun eta zer egin nahi duzun ere.

 

Urteak daramatzazu erabakiak hartzen eta erabaki horien emaitza da zure gaur egungo errealitatea. Baina hemendik aurrera izango zarena orain hasten da, orain hartzen dituzun erabakiek eta jarrerak baldintzatuko dute, horrela zure etorkizuna osatuz. Zure bizitzaren errespontsabilitatea eta ardura hartzen duzunean ez duzu besteen menpe egon beharrik. Eta momentu honetan askatasun horretatik urruntzen zaituen bakarra zure aske izateko beldurra besterik ez da.

Argi dago ezingo dugula hemendik aurrerako bizitza aldatu orain arteko sinesmen eta pentsamolde berdinekin jokatzen jarraitzen badugu. Pentsamolde eta sinesmen berrientzat lekua utzi beharra dago eta horretarako zaharrak alde batera utzi beharko dira. Horregatik, lehenengo ezinbestekoak diren bi arlo landu behar dira:

1.BARRURA BEGIRATU: Esnatu, sinesmenak, emozioak, beldurrak, jarrerak kontuan hartu… Barrura begiratu eta konturatu ez dugula egoera larri batean egon behar gure bizitzako bolantea hartzeko.

2.EZAGUTU ZURE ALTXORRA: Autoezaguntza, kontzientzia, baliabideak, gaitasunak, zailtasunak, ametsak… Igeri egiten ikasteko beharrezkoa da uretara sartzea, eta nahiz eta teknika ikasi edo igeri egiteari buruzko teoria guztia jakin, ezinbestekoa da uretara salto egitea. Eta kasu honetan berdin gertatzen da, zure barrua sentitu eta ezagutu gabe ezinezkoa da bide berri bat hastea.

Ez digute irakasten gure gaitasun eta baliabideen baitan bizitzen, ezta gure burua maitatu eta autoestimu sanoa izaten ere. Ondorioz, beldurrez bizi gara, antsietatearekin, gure ingurukoekin erlazio kaxkarrak sortuz eta emozioak kudeatu ezinik. Ezin izaten dugu gure buruarekin bakean bizi, gure osasuna okertzen joaten da, pasioa galtzen dugu eta neke sentsazioarekin bizitzera ohitzen gara.

Horretarako beharrezkoa da lehen aipatutako bide berri hori hartzea, barrura begiratu eta zure altxorra ezagutzea. Horrela konturatuko zara zu zarela zure bizitzako pertsonarik garrantzitsuena, eta bizitza zoriontsu batera bideratzeko beharrezko dituzun gaitasunak, erantzunak eta erramintak zure barnean daudela.

Uste dut bizitzako helburu garrantzitsuena zoriontsu izatea dela. Zoriontasuna lortzea bere osotasunean. Hori ez da alai egotea, etengabe barreka egotea eta festan ibiltzea. Zoriontsu izatea norbera bere buruarekin bakean egotea da. Alaitasunean eta tristuran, ziurtasunean eta kezkan, argitasunean eta iluntasunean, baina bakean. Bizitza ez da alaitasuna bakarrik, bizitzak egun ilun asko dauzka, trumoi egunak, eta guztiok izaten ditugu horrelako egunak. Baina zure bidea zein den argi duzunean eta zure bidearekin bat egiten duzunean, zure burua maitatzen duzunean, iluntasunean ere bakean egongo zara, izan ere, leku egokian zaudela jakingo duzu eta iluntasun horretatik irten eta zure bidean jarraitzeko erramintak badituzula argi izango duzu. Hori da zoriontasuna, norbera bere buruarekin bakean egotea. Eskaintzen dudan programa honetan hori lantzen da: apur batez gelditu, barrura begiratu, zure burua ezagutu, bide bat marraztu eta bakean, burua tente jarrita, zoriontasunera zaramatzan bide horretan martxan jartzea.

Laguntzaile pertsonala izanik, prozesu hori jorratzeko laguntza ere eskaintzen dut, zure burua eta bihotzarekin kontaktuan jarri zure bertsiorik hoberena ateratzea helburu izanik. Batzuetan hitzaldi eta saioen ondoren jendea etortzen zait esanez: “zuk daukazun patxada eta lasaitasun hori nahiko nuke niretzat”. Eta nire erantzuna beti zera izaten dada: “ez duzu kanpoan bilatu beharrik, zure barruan daukazu. Agian oraindik ez zara konturatu, baina seguru nago zure barruan dagoela. Bila ezazu.”

Ez gara gure gaitasunez baliatzen, eta are okerrago, askotan ez garena edo izan nahi ez duguna azaltzen dugu kanpora askotan. Behingoz zure burua ezagutu nahi baduzu, zure gorputza adierazten dizunari kasu egiteak beti argituko dizu bidea. Zure emozioei arretaz erreparatu, emozio horiek sentitu, eta ez ukatu ezta ezabatu ere. Baliteke zure buru (sinesmenak, pentsamenduak) eta emozioen artean liskarra egotea, baina argi izan zure emozioak direla beti egia adieraziko dizutenak.

Orain da zure garaia. Zenbat denbora gehiago behar duzu? Zenbat sufrimendu gehiago jasan behar duzu? Zenbat aldiz gehiago utzi behar diozu zure buruari agintzen, zure bihotza ahaztuta? Zure ezinegona jasaten jarraitu eta ingurukoei zein gaizki zauden esaten jarraitzeak zure ezinegona areagotu besterik ez du egingo. Konponbidea zure barnean dago. Aldaketari bultzada nagusia zure egiazko arrazoia aurkitzen duzunean ematen zaio. Zerbait egin edo lortzeko arrazoia daukazunean azaltzen dira hori aurrera eramateko modua eta baliabideak.

Orain da zure garaia, eta programaren azken zatia horretara bideratuta dago:

3.MARTXAN JARRI: planifikatu eta jardun.

Aurreko bi pausuetan ikusi eta ikasi dugunarekin, hurrengo pausua plan bat betetzea izango da, bere atalak eta horiek lortzeko pausoak, datak, beharrak zein izango diren zehaztuz. Batzuetan pertsonala izango da plana, hau da, autoezagutza, jarrera baikorra izatea, lidergoa ateratzea, ilusioa berpiztea, bikotea edo seme alabekin harremana hobetzea, zure inguruan hobeto manejatzen ikastea, eta abar. Bestetan aldiz, plana profesionala izan daiteke. Besteak beste, erlazioak kudeatzeko erramintak hobetu, lan postu hobeago bat lortu edo karguz aldatu, ikasketen bidea zehaztu, lekuz aldatu, asertibitatez jokatu edota intseguritateak gainditu.

Ikus daitekeen bezala, bakoitzak bere kezka eta blokeo propioak izaten ditu, eta bakoitzak aurkitu behar ditu bere konponbide propioak. Nik erramintak erakutsi, eta motorrak nola funtzionatzen duen azal dezaket, baina gainontzekoa norberaren lana da. Eta gozotasunez egin beharreko lana da gainera. Gozotasunez diot zure buruarekin, bihotzarekin eta ametsekin bat egiten duzunean konturatzen zarelako zure burua maitatzen eta zaintzen ari zarela. Hau da, ohartzen zara mundu honetan dagoen helburu nagusiena betetzen ari zarela: bizitzea eta bizitzaz gozatzea.

Bide liluragarri hori egitera animatzen bazara, badakizu non nagoen.

Ondo izan.

 

KENDU AL DEZAKET NIRE MOZORROA?

Kanpoaldera azaltzen duzuna eta barruan duzun pertsona berdinak al dira, edo mozorrotu egiten zara? Gaztetako ametsak eta borrokatu zenituen gauzak bete al dira? Ez ote zaizu ahaztu benetan zein zaren eta zer duzun gogoko? Ilusioa pizten dizuten gauzak zure egunerokotasunaren parte al dira? Zeren zain zaude? Noiz arte egongo zara mozorroa jantzita?

Badira bi galdera oso erabilgarriak direnak guzti hori argitzeko, eta zalantzan gauden bakoitzean lagungarri izan daitezkeenak: Nahi dut? Edo… egin behar dut?

Argi dago bizitzan zehar ezin dugula nahi dugun guztia egin momentu oro. Izan ere, konpromezuak, ardurak eta egin beharrak gure bizitzaren parte dira. Horietako asko guk geuk aukeratu eta erabakitakoak dira, baina, zenbat pisatzen du motxila horrek?

Jaiotzen garenean gure disko gogorra hutsik egoten da, garbi-garbia. Eta momentu horretatik aurrera inguruko guztiak intentzio hoberenarekin gure disko gogorra betetzen hasten dira, ondo eta gaizki dagoena gure barnean ondo finka dadin. Muga horietan oinarrituz jokatzen badugu txalotu egiten gaituzte, eta muga horietatik kanpo modu ezberdin batean jokatzen badugu aldiz bide okerretik goazela esango digute. Eta horrela, gune “ondo eta gaizki” sinesmena barneratzen dugu.

Jaio ondoren ondo lo egin, ondo jan, ikastolan zintzoa izan, nota onak izan, kirola egin eta kirol talde batean egon, lagunak izan, maitemindu, ezkondu, hipoteka bat sinatu, seme alabak izan, lana egin, gurasoak zaindu, zahartu, ilobak zaindu, gehiago zahartu, lata gutxi eman eta bake bakean hilez gero, guregandik espero dena egingo dugu. Hau da, gizarteak jarritako mozorroa eta eman digun papera ongi beteko dugu. Baina askotan hori guztia bete arren ez gara gustura egoten, tristura daukagu barnean eta horrela pasatzen zaigu bizitza, zirrararik sentitu gabe. Guztiok dauzkagu gure helburuak, ametsak, bide berriak ezagutu eta bizitzeko beharra, baina horren aurrean gizarteak segituan seinalatzen gaitu eta azkar esaten digute ez goazela bide zuzenetik.

“Zure aldaketak besteengan ere aldaketak sortzen ditu eta jendeari ez zaizkio aldaketak gustatzen”

Guztiok janzten dugu egunero mozorro bat bizitzari aurre egiteko. Guraso zintzoaren mozorroa, langile arduratsuaren mozorroa, pertsona zentzudunaren mozorroa eta beste hainbat mozorro, baina gure barruan benetako pertsona bat dagoela ahazten dugu, ametsak dituen pertsona bat, ilusioak dituena eta gauzak beste era egiteko gogoa daukana… Askotan mozorro horrek pisu handiegia dauka guretzat, eta hala ere berdin jarraitzen dugu gure egunerokotasunean bueltaka, aurrera goazela pentsatuz, baina leku berdinean bueltaka ibiltzen gara, egunero gauza berdinak eginez. Gutxi batzuk aldiz, geratu eta barrura begiratzen dute, beren barruko pertsona txiki horri entzuteko ausardia izaten dute, eta benetan bizitu ahi duten bizitzaz hausnartzen dute, egunero daramaten mozorro hori zalantzan jarriz.

Laguntzaile pertsonalak badakigu eta oso argi daukagu norberaren barruan daudela erantzun guzti horiek, eta norberak badakiela zer duen gogoko eta zer egiten zaion astunegia egunerokotasunean.

Zertarako balio du ingurukoekin ondo egoteak gure barrua triste badago?

Askotan harrituta geratzen naiz nire inguruko jendearekin hitz egiten dudanean eta konturatzen naizenean horietako bakoitzaren barnean zenbat amets, zenbat ilusio eta zenbat gaitasun dauden ezkutatuta, ateratzeko beldurrez, gainontzekoek esango ote dutenaren beldur. Baina askotan lehertzear zauden egun bat iristen da, eta hori guztia kanporatzeko beharra sentitzen duzu.

Horren aurrean gure beldurrei, lotsei, gezurrei eta gabeziei aurre egin behar diegu eta ez da erraza. Askok momentu horretan damututa lehengo bidetik jarraitzen dute, beren ametsak eta ilusioak berriro ere alde batera utzita, beren burua engainatuz eta dauzkaten hutsuneak erosketekin, telebistarekin, janariarekin edo gizarteak eskainitako beste edozein narkotikorekin bete nahiez. Beste askok lana hartzen dute beren bizitzako erronka moduan eta hor igarotzen dituzte eguneko ordu guztiak mundu honetara lanera etorri balira bezala. Hori guztia norberaren barrura ez begiratzearen edo begiratzeko beldurraren ondorioa da.

Baina badira ere barnekoari entzun, hausnartu, norabidea aldatu eta benetan jarraitu nahi duten bidea hartzeko ausardia izan duten pertsonak. Erabaki hori hartu dugunok azkenean jarrera hori hartzen dugu filosofia moduan, eta konturatzen gara egunero ikasi daitekeela eta ikasi nahi dugula zerbait, gure bizitzaren inguruan hausnartu nahi dugula eta gauzak zalantzan jarri nahi ditugula, gure zoriontasunarentzat mesedegarri izan daitezkeen gauza berriak probatuz.  Orduan konturatzen gara Sokratesek zioena egia borobila dela:

Dakidan bakarra da ez dakidala ezer”.

Momentu horretatik aurrera hasten gara gure muina bilatzen. Konturatzen gara ahaztuta genuela zein garen eta zer daukagun gogoko, eta batez ere, konturatzen gara zoriontasuna ez dela borrokatu ondoren iritsiko garen lekua, baizik eta bidea bera dela zoriontasuna. Horrela bizitzarekin dantzatzen ikasten dugu, eta ohartzen gara gure esku dagoela egoera bakoitzaren aurrean hartzen dugun jarrera. Haserre edo triste gaudenean gure egoa da jarrera horren arduradun, gure egoa da borrokan dabilena. Gure egoa izaten da egoera baten aurrean “horrek ez luke horrela izan behar” esaten duena, baina onartu behar dugu egoera den bezalakoa dela eta guk ikasi behar dugula egoera ezberdinekin dantzak ibili eta aurrera egiten.

“Ez dugu mundua den bezala ikusten, baizik eta gu garen bezala”

Beraz, orain duzu aukera konturatzeko zu zeu zein zaren eta zein den zure mozorroa, hainbeste denboran zehar jantzi duzuna eta egokitzen joan zaren mozorro hori. Orain duzu aukera erabakitzeko mozorro hori pisutsuegia ote den edo zerbait kendu nahi ote duzun, eta barruan daukazun pertsona horri utzi nahi ote diozun erabakitzen nola jantzita joan nahi duen hemendik aurrera. Beti esaten dudan bezala:  “Sinplea. Ez erraza, baina bi sinplea.”

Hemen dituzu hainbat gomendio:

LIBURUA: “ENCANTADO DE CONOCERME” (Borja Vilaseca)

PELIKULA: “COME, REZA Y AMA”

ABESTIA: “DESEOS DE COSAS IMPOSIBLES” (La Oreja de Van Gogh)

ZURE BIZITZA ALDATZEKO 25 GALDERA

 

Galdera onek beti dakartzate erantzun onak. Artikulu honetan galdera batzuk sailkatu ditut, arretaz barrura begiratu, ikusi, entzun eta bizitzan denok jakin beharko genituzkeen erantzunak topatzeko. Zer nahi dut benetan?

Pertsonekin urte asko lanean pasa ondoren badakit muga guztiak norbere barruan daudela eta gure hazkuntza muga horietaraino iritxiko dela gehienez, inoiz ez muga horietatik haratago. Baina berri on bat daukat zuretzat. Muga horiek norberak jartzen ditu, beraz, norberak aldatu ditzake eta ikusmira zabaldu. Mugak gaindituz gero zure hazkuntza ere proportzionalki handituko da. Horretarako zu eroso zauden leku horretatik atera eta zure hazkuntza lekura mugitu beharko duzu. Gaur zarena utzi eta pertsona berri bat izan beharko duzu. Prest al zaude?

Hemen jarri dizkizudan galderekin zure sinesmenak alde batera utzi eta ikuspuntu berri batekin begiratu beharko duzu zure barrura. Zure buruak eta bihotzak emango dizkizute erantzunak. Ahaztu kanpoko baldintzak: zer esango dute? Ni ez naiz horretarako jaioa? ez dut balio? zaharregia edo gazteegia naiz? ez naiz uste bezain ona? Entzun bihotzari, entzun arimari, entzun zure gorputzeko seinaleei eta benetan zure ametsak topatzean, agian zu berri bat ezagutuko duzu. Galderei erantzun ondoren energia gehiago izango duzu, gogo gehiago, zure norabidea askoz ere argiagoa izango da, zehatzagoa. Zu izango zara zure buruarekin egongo dena bizitza guztian, zurekin baino gehiago ez duzu inorekin hitz egingo, baina entzuten al diozu zure buruari? Eta zure bihotzari? Ba al dakizu momentu oro zer esaten edo adierazten dizuten?

Erantzuteko garaian gauza bat eskatu nahiko nizuke. Badakit, probatuta daukat eskatuko dizudan hau dela egiazko aurrera pausoa egiteko baldintzetako bat. Erantzuna izan dadila zure barruan dagoen ideietatik sortua, eta ez zure sinesmen mugatzaileak erantzun zuzena dela esaten dizuna. Zure erantzunak izango dira, zuretzat bakarrik, inori ez dizkiozu erakutsi beharko, beraz, ez egin tranparik zure buruari. Mundu guztia engaina dezakezu, baina ez zure burua. Batzuetan erantzunak beldurra ematen digu, badakit zer esaten didan barruak baina hori lortzeko bidea ezin dut ikusi eta nire erantzuna aldatzen dut. Oraingoan eskatuko dizudana da muga hori alde batera uztea, eta zure lehen erantzuna idaztea. Ez badakizu horra iristeko bidea lasai, normala da, hori beste lan bat da, baina nora joan nahiko zenukeen jakitea da garrantzitsuena. Bidea eta baliabideak gero agertuko dira.

Zu prest bazaude ni ere prest nago galdera hauek egiteko. Seguru nago galderen ondoren beste pertsona bat izango zarela, beste ikuspuntu batekin, askoz ere argiagoa, energia gehiagorekin. Hasiko gara? Hementxe doaz galderak:

  • Zer da ezinezkoa dirudiena nire bizitzan, baina egia bihurtuko balitz dena aldatuko lukeena?
  • Zer da oso garrantzitsua niretzat?
  • Zer egingo nuke gaizki ateratzeko edo huts egiteko beldurrik ez banu?
  • Zer da benetan nahi dudana eta zer egingo dut horrekin?
  • Zer egingo nuke gustura emaitza ziurtatuta balego?
  • Zerk emango lioke zentzua nire bizitzari?
  • Zer botatzen dut faltan nire bizitzan?
  • Zer egingo nuke gustura nire bizitza osoan?
  • Zer hasi, zer jarraitu eta zer bukatu nahi dut?
  • Nolakoa litzateke nire ametsetako bizitza?
  • Zein jarrera aldatu nahi ditut ni berri bat izateko?
  • Zer da gehien gustatzen zaidana, eta non edo zertan sentitzen naiz ondo nire buruarekin?
  • Nola sinplifika dezaket nire bizitza?
  • Zein da nire bizitzako ametsik garrantzitsuena?
  • Zein dira nire gaitasunak eta trebeziak?
  • Ze irabazi eta galduko nuke amets horiek lortuz gero?
  • Prest al nago nire ametsen eta barruak esaten didanaren bila joateko?
  • Ez banu diru arazorik, zer egingo nuke?
  • Nolakoa da nire buruarekin daukadan erlazioa?
  • Nire ingurua laguntzailea edo mugatzailea da?
  • Zer hobetu beharko nuke?
  • Gaur hilko banitz, zein etorriko litzake nire hiletara eta zer esango lukete?
  • Zer egingo luke nik gehien miresten dudan pertsona horrek nire lekuan?
  • Nire lagun hoberena nire lekuan balego, zer gomendatuko nioke?
  • Zein izango da nire hurrengo pausoa?

Lan hau egin baduzu seguru nago beste ikuspuntu bat izango duzula zure burua eta bizitzaz. Baita zure ametsak, helburuak eta eman beharreko pausoak argiago ikusiko dituzula ere. Orain zure esku dago. Zauden lekuan geratzen bazara, primeran, zure erabakia da. Aurrera pausoren bat egiten baduzu, oso ondo, asko ikasiko duzu eta zure autoestimua hobetuko duzu. Aldaketa nagusi edo garrantzitsuren bat egin behar baduzu, animo, baina poliki-poliki hasi, pausoz pauso, txikitan ibiltzen ikasi zenuen bezala.

Espero dut argitzen lagundu izana eta laguntzarik beharrez gero, badakizu non nagoen. Ondo izan.

 

 

 

 

 

 

AUTOLAGUNTZA: SASIBELARRA EDO SENDABELARRA?

Azken urteetan autolaguntzaren arloak gorakada handia jasan du, “Bum” bat izaten ari da. Autolaguntzaren inguruko geroz eta liburu gehiago daude, baita bideoak, tailerrak, ikastaroak, hitzaldiak eta beste hainbat gauza ere. Eta era guztietako gaiak hartzen ditu barne: sukaldaritza, argaltzeko dietak, zoriontasuna lortzeko bideak, lan gehiago izateko ideiak, lan gutxiago izatekoak, lasai bizitzeko gomendioak, eta abar.

Guzti hori zergatik?

935. urtean Alkoholiko Anonimoen erakundea sortu zen eta talde honen oinarria zera zen: inork ez du hobeto ulertzen alkoholiko baten egoera beste alkoholiko batek baino. Horrek, filosofia eta mekanika berdineko beste hainbat talde edo mugimendu sortzea eragin zuen, azken batean elkar-laguntza bultzatzen zutenak.

Gaur egun bizi dugun mundu honetan norberak bere buruaren jabetza eta kontrola bilatzea du helburu, baina ez digute nola egin erakutsi, ez digute hori aurrera eramateko aukerarik utzi, eta gainera, ez daukagu nahikoa denborarik arlo hori lantzeko. Horren aurrean, liburuek, bideoek, mezuek, tailerrek eta atzeko materialek laguntzen digute barruko su hori pizten. Pauso hori ematen dugunean gure sentsazioa ondorengoa izaten da: aurrera pauso bat ematen ari naiz ni berria bideratzeko.

Zergatik jarraitzen dugu berdin hainbeste liburu eta hitzaldiren ondoren?

Autolaguntza igeri egiten ikastea bezala da, teoria oso argi eduki daiteke, teknika guztiak jakin daitezke, baina azkenean uretara salto egin beharra dago igeri egiten ikasteko. Ez da erraza ikasitakoa martxan jartzea. Azken batean, gure beldurrek, erosotasunek eta inguruak betikoak izaten jarraitzera bultzatzen gaituzte, beti jokatu izan dugun modu berdinean jokatzera. Eta modu horretan zer lortzen dugu? Betikoa. Emaitzak ez dira aldatzen.

Inguruan pertsona asko dauzkagu autolaguntza txorakeria bat dela uste dutenak, ahulentzat dela, eta ni bezalako laguntzaile pertsonalek dirua irabazteko soilik balio duela esaten dutenak. Nik ere baditut lagunak arlo honetako liburuak irakurri edo hitzaldiren batera joango liratekeenak, baina besteek zer esango dutenaren beldurrez geldirik geratzen dira. Baina horietako batzuk askotan kafe batera gonbidatzen naute beren zalantza eta beldurrak elkarbanatu edo beren ametsetaz hitz egiteko. Normala da, uler dezaket. Izan ere, ni ere horrelakoa izan naiz urte askotan.

“Ados Luis, baina ez duzu gauza berrik esaten, esaten duzuna sen onekoa besterik ez da”. Sena oso gutxi erabiltzen dela aspaldi ikasi eta ikusi nuen. Pixkaka-pixkaka sen oneko gauzak ikasten eta berrikusten joatea ez litzaiguke batere gaizki etorriko guztioi.

Egia da ez dudala gauza berririk esaten, aspaldian beste batzuek esan, bizitu eta idatzi dituzten gauzak berreskuratu, pilatu, sailkatu eta azaltzen ditut soilik. Baita nik nire bizitzan izan ditudan esperientziak, gora-beherak, eta bertatik ikasitakoak ere. Hala ere, guzti hori askorentzat baliagarri eta lagungarri suertatzen da, eta ni pozik.

Norberaren jarrera da autolaguntzaren gakoa

Nik argi daukat autolaguntzak asko lagundu dezakeela, eta hipotesi hori argitzen saiatuko naiz:

Lehendabiziko aldiz liburu bat irakurtzea edo ikastaro edo hitzaldi batean parte hartzea erabakitzen dugunean aurrera pauso bat egiten ari gara, hain zuzen ere, lehenengo aurrerapausoa izango da. Horren aurrean, konturatzen gara zerbait falta dugula, zerbait aldatu edo hobetu nahi dugula. Eta lehen erabilitako alkoholiko anonimoen adibidearekin jarraituz,  hobetzeko lehenengo pausoa hori onartzea izango da. Beraz, lehenengo pausoa emanda, ZORIONAK!

Bigarren pausoa, onartzen dugun horretatik irteten ez dakigula ikustea izango da. Onartu beharra dago ez dakigula dena eta denetik. Socratesek zioen moduan: “Bakarrik dakit ez dakidala ezer ez”. AURRERA! Honen aurrean gure egoera berdinetik beste norbait atera dela edo aurrera egin duela konturatzeak eta berak emandako pausoak azalduko dizkigula jakiteak esperantzaz betetzen gaitu. ANIMO!

Autolaguntzako prozesuan gure sinesmenak aldatzen dira, izan ere, egoerak beste ikuspuntu batetik begiratzea lortuko dugu eta  ingurua beste betaurreko batzuekin begiratzea. Sinesmenak aldatuz gero, pentsamenduak ere aldatuko dira, baita emozioak ere. Ondorioz, jarrera ere guztiz aldatuko da. Eta, jarrera aldatzen bada, zer gertatuko da? Lortuko ditugun emaitzak guztiz desberdinak izango direla.

Kontutan izan behar dugu ez dela berdina zerbait ezagutzea edo zerbait jakitea. Sagardoaren inguruko liburu bat irakur dezakegu, dokumental bat ikusi edo hitzaldi batetara joan. Ezagutzen dugu sagardoa nola egiten den, zer den beharrezkoa eta zer pausu jarraitzen diren, baina badakigu sagardoa egiten?

Denean eta beti gertatzen den bezala, jarrera ezinbestekoa da hemen ere, helburua lortzeko gai edo ez-gai izateko. Liburuan, kurtsoan edo hitzaldian ikasitakoa egokia edo baliagarria iruditzen bazaigu praktikan jarri beharko dugu eta denboran zehar konstante izan. Zenbat denbora? Helburua lortzeko beharrezkoa zaigun denbora guztia.

Oso argi eduki behar dugu autolaguntzako liburu, ikastaro eta hitzaldiak aukeratzeko momentuan idatzi duenak edo aurkeztuko digunak bide hori egina duela eta emaitza onak lortu dituela. Autolaguntza bultzatzen dugunok gainontzekoei bide berriak aurkeztu, bide berri horiek probatzera bultzatu eta prozesu horretan laguntzeko gaude. Eta ziur naiz bide egokia aurkituko duzula. Zure barneak esaten dizuna entzuten baduzu, bide berriak probatu eta benetan nor zaren ikusiko duzu.

Gozatu zure bideaz eta laguntzarik beharrez gero, badakizu non nagoen.

Sinesmenen garrantzia: SALTZAILE GORRAREN IPUINA

“Bazen behin bidegurutze garrantzitsu baten ondoan bizi zen gizon bat. Egunero goizean goiz berak etxean egindako ogitartekoak saltzeko postu txiki bat jartzen zuen bidegurutzean.

Gorra zen gizon hura, eta beraz, ez zuen irratiko berririk entzuten. Gainera, ez zuen oso ondo ikusten, eta ez zituen telebistako eta egunkarietako berriak ikusi eta irakurtzen. Baina hori bai, ogitarteko zoragarriak saltzen zituen egunero bere postu txikian.

Halaxe pasa zituen hilabeteak, azkenean lursail bat alkilatu behar izan zuen arte. Izan ere, geroz eta ogitarteko gehiago saltzen zituen. Koloretako kartel handi bat jarri zuen bertan eta egun osoa garrasika igarotzen zuen : Eros itzazue ogitarteko gozo-gozoak ! Eta esan bezala, jendeak egunetik egunera ogitarteko gehiago eta gehiago erosten zituen.

Geroago lursail handiago bat alkilatu zuen, kokapen hobearekin, eta salmentak gorantza zihoazen. Geroz eta lan gehiago zeukan, eta bere semeari deitzea erabaki zuen laguntza eske. Izan ere, hiri handi batean lanean zebilen enpresari ospetsu bat zen semea.

Aitaren deiari ondorengoa erantzun zion semeak: Baina, aita, ez al duzu berririk entzun edo ikusten irrati, telebista eta egunkarietan? Krisi izugarria igarotzen ari gara, egoera oso larria da, ezinezkoa da orain negoziorik irekitzea.

Horren aurrean, aitak zera pentsatu zuen: Nire semea enpresari oso ona da, kontaktu garrantzitsuak ditu. Ezinezkoa dela badio, arrazoi izango du.

Horrela, kontu handiz jarraitu zuen bere ogitartekoen negozioan. Geroz eta ogi eta osagai gutxiago erosten zituen, badaezpada. Ondorioz, geroz eta ogitarteko gutxiago saltzen zituen. Eta denbora baten ostean negozioa itxi behar izan zuen.

Goiz hartan berriro ere bere semeari deitu eta ondorengoa esan zion: arrazoi zenuen, krisi-egoera larria da eta nik ere negozioa itxi behar izan dut.”

SINESMENEN BOTEREA

Sinesmenen arabera sentitu eta jokatzen dugu, eta kode horretan oinarrituz hartzen ditugu erabakiak. Sinesmenak alde batetik gure ahalmena dira, baina beste aldetik gure freno ere bai.

Konturatu gabe ezartzen dira gure barnean: gure ingurua, noizbait esan ziguten hura, noizbait txalotu zigutena, noizbait aurpegiratu zigutena, eta abar. Bizitzako egoera guzti horiek ziztada txikiak uzten dituzte gure inkontzientean, eta apurka-apurka gure sinesmenak sortuz doaz. Baina, zenbatek jartzen ditugu zalantzan sinesmen horiek? Beste herrialde batean jaio izan banintz, beste familia batean, beste ingurune batekin, berdin pentsatuko nuke? Sinesmen berdinak izango nituzke? Eta ez banu berdin pentsatuko, ez nintzateke ni izango?

Continue reading…

ZEIN DIRA LOTZEN ZAITUZTEN KATEAK?

Ipuinak haurrak lokartzeko eta helduak esnatzeko direla esan zidaten behin, eta ordutik ipuinak erabiltzea gustatzen zait, metaforen bidez esan behar dudana azaltzeko. Jorge Bucay-ren sinesmenei buruzko ipuin zoragarri bat erabiliko dut gaurkoan: Katez lotutako elefantea. 

“Txikia nintzenean oso gogoko nituen zirkoak, eta gogokoenak animaliak zituztenak ziren. Beste askori bezala, animalia guztietatik elefanteak bereganatzen zuen nire arreta.

Erakustaldi guztian zehar piztia erraldoi horrek bere pisua, tamaina eta indar izugarriak azaltzen zituen. Emankizuna bukatzean, aldiz,  burdinezko kate bat lotzen zioten hanka batera, baina kate hori lurrean nekez sartuta zegoen enbor txiki batera egoten zen lotuta. Eta nahiz eta burdinezko katea sendoa izan, dudarik gabe elefante horrek bazuen egur zati hura lurretik erraz atera eta alde egiteko nahikoa indarra.  Eta orduan, zergatik geratzen zen hor geldik animalia hura? Zergatik ez zuen ihes egiten?

Bost edo sei urte nituenean oraindik helduen jakintzan konfiantza nuen, eta maisuren bati, aitari edo osabei elefantearen misterioagatik galdetu nien. Batzuk zioten animaliak ez zuela ihes egiten hezia zegoelako. Eta horren aurrean, ondorengoa galdetu nien: hezia badago, zertarako lotzen dute? Uste dut ez nuela zentzuzko erantzunik jaso.

Denborarekin elefantearen gertakizun hura ahaztu nuen, baina orain dela urte batzuk konturatu nintzen norbaitek aurkitu zuela galdera horren erantzuna:

Elefanteak ez du ihes egiten, txikitatik kate eta enbor horiekin lotuta egon delako. Begiak itxi nituen eta elefante jaioberriaren irudia bururatu zitzaidan, burdinezko kate eta enborrarekin lotuta. Seguru nago momentu horretan elefante txikitxo horrek katetik tira eta bultzaka izerdi ederrak botako zituela, ihes egiten saiatuz. Baina ezin izan zuen. Txikia zen, eta enborra handia bere aldean. Baliteke hurrengo egunean beste saiakera bat egin izana, baita hurrengo egunean, eta hurrengoan, … baina azkenean, elefanteak enbor hori mugitu eta ihes egiteko gaitasunik ez zuela onartu eta amore eman zuen.

Beraz, nik ikusi nuen elefante handi eta izugarri horrek ez zuen ihes egiten, gai ez zela uste zuelako (gaixoa). Seguruenik gogoan izango zuen noizbait saiatu zela ihes egiten, eta ez zuela lortu, ez zela gai izan. Eta tristeena da, ez zela inoiz gehiago saiatu. Ez zuen inoiz, inoiz, inoiz bere indar izugarria erabili berriro askatzen saiatzeko.

Bizitzan zehar horrelako kate eta enbor askotara lotzen gaituzte, askatasuna kenduz… eta “ezin dut” horrek baldintzatzen gaitu… Benetan ahal dugun edo ezin dugun jakiteko bide bakarra saiatzea da, behin eta berriz gure indar guztiekin saiatzea…”

Hau irakurri eta hausnartu ondoren, zein dira zure kateak? Eta zer pauso eman behar dituzu behingoz kate horiek puskatzeko?

Ondo izan, lagun.