ZEIN DIRA LOTZEN ZAITUZTEN KATEAK?

Ipuinak haurrak lokartzeko eta helduak esnatzeko direla esan zidaten behin, eta ordutik ipuinak erabiltzea gustatzen zait, metaforen bidez esan behar dudana azaltzeko. Jorge Bucay-ren sinesmenei buruzko ipuin zoragarri bat erabiliko dut gaurkoan: Katez lotutako elefantea. 

“Txikia nintzenean oso gogoko nituen zirkoak, eta gogokoenak animaliak zituztenak ziren. Beste askori bezala, animalia guztietatik elefanteak bereganatzen zuen nire arreta.

Erakustaldi guztian zehar piztia erraldoi horrek bere pisua, tamaina eta indar izugarriak azaltzen zituen. Emankizuna bukatzean, aldiz,  burdinezko kate bat lotzen zioten hanka batera, baina kate hori lurrean nekez sartuta zegoen enbor txiki batera egoten zen lotuta. Eta nahiz eta burdinezko katea sendoa izan, dudarik gabe elefante horrek bazuen egur zati hura lurretik erraz atera eta alde egiteko nahikoa indarra.  Eta orduan, zergatik geratzen zen hor geldik animalia hura? Zergatik ez zuen ihes egiten?

Bost edo sei urte nituenean oraindik helduen jakintzan konfiantza nuen, eta maisuren bati, aitari edo osabei elefantearen misterioagatik galdetu nien. Batzuk zioten animaliak ez zuela ihes egiten hezia zegoelako. Eta horren aurrean, ondorengoa galdetu nien: hezia badago, zertarako lotzen dute? Uste dut ez nuela zentzuzko erantzunik jaso.

Denborarekin elefantearen gertakizun hura ahaztu nuen, baina orain dela urte batzuk konturatu nintzen norbaitek aurkitu zuela galdera horren erantzuna:

Elefanteak ez du ihes egiten, txikitatik kate eta enbor horiekin lotuta egon delako. Begiak itxi nituen eta elefante jaioberriaren irudia bururatu zitzaidan, burdinezko kate eta enborrarekin lotuta. Seguru nago momentu horretan elefante txikitxo horrek katetik tira eta bultzaka izerdi ederrak botako zituela, ihes egiten saiatuz. Baina ezin izan zuen. Txikia zen, eta enborra handia bere aldean. Baliteke hurrengo egunean beste saiakera bat egin izana, baita hurrengo egunean, eta hurrengoan, … baina azkenean, elefanteak enbor hori mugitu eta ihes egiteko gaitasunik ez zuela onartu eta amore eman zuen.

Beraz, nik ikusi nuen elefante handi eta izugarri horrek ez zuen ihes egiten, gai ez zela uste zuelako (gaixoa). Seguruenik gogoan izango zuen noizbait saiatu zela ihes egiten, eta ez zuela lortu, ez zela gai izan. Eta tristeena da, ez zela inoiz gehiago saiatu. Ez zuen inoiz, inoiz, inoiz bere indar izugarria erabili berriro askatzen saiatzeko.

Bizitzan zehar horrelako kate eta enbor askotara lotzen gaituzte, askatasuna kenduz… eta “ezin dut” horrek baldintzatzen gaitu… Benetan ahal dugun edo ezin dugun jakiteko bide bakarra saiatzea da, behin eta berriz gure indar guztiekin saiatzea…”

Hau irakurri eta hausnartu ondoren, zein dira zure kateak? Eta zer pauso eman behar dituzu behingoz kate horiek puskatzeko?

Ondo izan, lagun.

Comments

Leave a Reply